- یک عذرخاهی بدهکارم به چای؛ هروقت حالم بده به مراتب می‌رم سراغش، بهتر نمی‌شم و همیشه‌هم بهش احساس ناکافی بودن می‌دم. عزیزم تو لایق بهتر از این‌هایی، لایق حضورداشتن توی منوی پذیرایی جشن‌های بزرگ و نوشیده‌شدن توسط کسانی که بین قهقهه‌های طولانیشون، نفس کم میارن. منو ببخش.