اول اینو بگم که واقعن من بدم میاد کلن راجب این مسئله بنویسم یا صحبتی بکنم، کلن از موضوعیت این موضوع حالم بد میشه. ولی خب گفتم بنویسم شاید به درد یکی خورد.
امروز یکی از هنرجوهام که عومده بود، اصل حالش خوب نبود، ولی نمی‌خاست که بروز بده.
در حال تمرین بودیم که گفت نمیتونم و یهو زد زیر گریه.
چرا؟ چون چند روز دیگه کنکور داره و سرشار از استرس شده!!!
انقد عصابم خورد شد که کلم به شدت عصبی شد - _-
ساز و گذاشتیم کنار و (اگه میشد حتمن یه دور بغلش میکردم) واسش رفتم رو ممبر :)))))
از خودم گفتم بش با یه خورده جزعیاتی که به دردش می‌خورد. گفتم من چی بود، چی شد، چی هست و چی خاهد شد.به ساعت واسش حرف زدم با شواهد عینی، که بفهمه بابا کنکور هیچی نیست.
مهم اینه تو تلاشتو بکنی.همه چیز کنکور نیست دوستان.
واقعن حیف میشید بچه ها اینطوری، نکنید این کارارو :/
فقط اینو خلاصه بهتون بگم میلیون‌ها عادم تا الان جای شما بودن، گذروندن این مرحله رو، الان احتمالن سر یه کاری مشغولن، عاشق شدن، ازدواج کردن، و هرکدوم به نحوی دارن زندگی می‌کنن. هیچ‌کدومشون بعد از کنکور بیچاره نشده، هیچکدومشون بخاطر کنکور نمرده. شما اولین نفر نیستید، عاخریشم نیستید‌‌. خیلی از عادمای دنیا توی رشته‌‌ای که تحصیل کردن کار نمی‌کنن، خیلیاشون از دانشگاه های خوب انصراف می‌دن، خیلیاشون دانشگاه نمیرن و عادمای موفقی ان. پس کنکور هیچی نیست. موفقیت خودِ شمایید، عارامشتون، اعتماد به نفستون، و تموم برنامه‌هایی که فارغ از کنکور برای زندگیتون دارید.

پ ن : لطفن اگه می‌شناسید کسیو که کنکور داره، حتمن باهاش صحبت کنین. عارومشون کنین. بهشون بگین که حیفن...
پ ن : خودم زمان کنکورم خیلی استرس داشتم، یه هفته مونده بود به کنکور رفتم خونه مادرجونم(اون موقع 72 سالش بود) بم گفت : " مادرجان، من تهشو دیدم. تهش هیچی نیست.استرس نداشته باش جوجه فر " و من بعد از اون دیگه هیچوقت استرس نداشتم :))))))) (چقد دلم براش تنگ شده)
پ ن : از عنوان پستم خوشم نمیاد، شرمنده مجبور شدم - _-